پنجره ای به روی این خرابه دل وا نمیشه

رو سقف آسمون دل آفتابی پیدا نمیشه

رفتن و مردن گل مریم و یاس و اقاقیا

خزون نشست تو باغ دل بهاری پیدا نمیشه

کی میشه وقت رفتنم سر برسه

رها بشم غصه به گردم نرسه

هر دلی عالمی داره

غصه و ماتمی داره

اشک اگه با خنده بیاد

گریه چه عالمی داره

دلم می خواد راهی بشم بهار من بیارم

دست ببرم تو ابرو مه خورشید دربیارم

کوه بشم و رو قلب هر چی سنگه پا بزارم

خنده بشم رو لب غم گریه شو دربیارم